Przedszkole nr 3
z Oddziałami Integracyjnymi
im. Żubra Pompika w Hajnówce

„Najtrudniej jest pierwszy raz wyfrunąć z gniazda”
 

Rozpoczęcie edukacji przedszkolnej, nowego etapu na drodze do samodzielności, to w życiu dziecka bardzo poważna zmiana. Młody człowiek będzie musiał odnaleźć się w nowym miejscu, nowej sytuacji, wśród nieznanych osób. Pojawią się nowe wyzwania. Nie dla każdego dziecka będzie to zmiana trudna. Będzie to zależało od cech osobowości dziecka, ale w dużej mierze od tego, jak przygotujemy je na to ważne wydarzenie. Oto kilka sposobów jak przygotować dziecko do przedszkola.

Jak RODZIC może pomóc swojemu dziecku w adaptacji do przedszkola ?

1. Uwierzmy, że dziecko oddalając się od nas staje się coraz bardziej samodzielne i niezależne. Nasz brak wiary i niepokój natychmiast udzieli się dziecku.

 

2. Rozmawiaj z dzieckiem.

Opowiadaj o przedszkolu w pozytywny sposób. Wyjaśniaj w prosty, zrozumiały sposób, czym jest przedszkole, mów o tym, co dziecko będzie tam robiło. Opowiedz, jak będzie wyglądał dzień przedszkolny – o zabawach, leżakowaniu, posiłkach, nowych kolegach, z którymi będzie się mogło bawić i wspaniałych nauczycielach przedszkolnych. Odpowiadaj na pytania i rozmawiaj z dzieckiem o jego oczekiwaniach i obawach. Nie bój się mówić o emocjach, smutku i tęsknocie. Dzięki temu, że je nazwiesz i będziecie o nich rozmawiać, będą dla dziecka czymś naturalnym i nie przytłoczą go tak bardzo, jeśli się pojawią.

3. Akceptuj uczucia dziecka, nie neguj tego, co przeżywa.

- zamiast mówić „nie ma się czego bać” powiedz na przykład: „rozumiem, że czujesz teraz zdenerwowanie, ale przedszkole to miejsce, gdzie można się bawić i uczyć nowych rzeczy razem z innymi dziećmi”.

 

4. Staraj się rozbudzić ciekawość dziecka, zainteresowanie, wręcz sprowokować radosne oczekiwanie na pobyt w przedszkolu, wytworzyć w dziecku pozytywne nastawienie do przedszkola, nauczycielek, niani, pani woźnej.

 

5. Zabawy w przedszkole.

Adaptacja do przedszkola to też zabawy – na przykład w urządzanie w domu „misiowego przedszkola”. Zabawa w przedszkole pozwoli oswoić nową sytuację i dostrzec jej pozytywne aspekty Organizuj zabawy, podczas których udajecie, że jesteście w przedszkolu, maskotki bawią się, śpiewają piosenki, rozstają przed pozostaniem w przedszkolu i witają z mamą, która je odbiera.

 

6. Książeczki o przedszkolu.

Pomocne będzie czytanie dziecku książek o tematyce przedszkolnej . Umożliwi mu to bezpieczne (bo w obecności mamy) przeżywanie wraz z małymi bohaterami różnych zdarzeń, sytuacji przedszkolnych, poznawanie sposobów na zawieranie pierwszych przyjaźni, rozwiązywanie konfliktów, radzenie sobie z wyzwaniami. Czytanie książek będzie okazją do udzielania odpowiedzi na ważne dziecięce pytania.

Oto kilka propozycji :

• „Przedszkolaki z ulicy Morelowej” - Barbara Gawryluk

• „Przedszkoludki, sto radości i dwa smutki” - Agnieszka Frączek

• „Zuzia idzie do przedszkola” - Liane Schneider

• „Alarm w przedszkolu Zuzi” - Liane Schneider

• „Zuzia śpi w przedszkolu” - Liane Schneider

 

7. Pożegnanie.

Rozstanie z mamą bywa trudne. Najlepiej, jeśli pożegnanie w przedszkolu trwa jak najkrócej. Dziecko lepiej je zniesie, jeśli będzie zapewnione, że mama po nie przyjdzie. Warto jest też określić moment powrotu do domu, np. „po obiedzie”, „po podwieczorku”.

W razie problemów z pożegnaniem w przedszkolu można wybrać osobę z rodziny, z którą dziecko łatwiej się rozstaje (np. tato, babcia). Korzystne natomiast jest, żeby dziecko odbierała mama.

Odbierając dziecko z przedszkola pytaj „co dobrego się w nim dzisiaj wydarzyło?” a nie „czy dziś długo płakało ?” Można porozmawiać o tym z nauczycielem (o pozytywnych doświadczeniach, przeżyciach dziecka danego dnia, wesołych zabawach), tak by dziecko to usłyszało.

 

8. Stopniowe oswajanie z przedszkolem (stopniowe oddalanie).

Na początku pobytu w przedszkolu korzystne dla dobrej adaptacji dziecka jest pozostawianie go w przedszkolu na krótki czas np. 2 godziny i stopniowe wydłużanie tego czasu.

 

9. Rozwijaj w dziecku poczucie pewności siebie – poprzez pozytywne komunikaty, np. „Umiesz wybrać sam w sklepie, sam się ubrać, dobrze mi pomagasz, wiele rzeczy potrafisz zrobić”, itp.

Pozostawiaj dziecko pod opieką innych osób, zapewnij kontakty z dziećmi poza przedszkolem.

 

NAUCZYCIEL TEŻ POMAGA !

jak pomaga nauczyciel ? - najważniejsza osoba w procesie adaptacji

1. Stwarza w pierwszym kontakcie dziecka z przedszkolem jak najwięcej sytuacji, które dostarczą mu pozytywnych wrażeń i doświadczeń.

2. Zapewnia dziecko, że mama po nie przyjdzie.

3. Pomaga w trudnych sytuacjach, wspiera dziecko.

4. Pokazuje, że dziecko może na niego liczyć, że w razie przykrości czy niepewności znajdzie oparcie i pomoc u osoby dorosłej.

5. Jest miły i przyjazny. Obniża lęk poprzez pozytywne nastawienie do dziecka, stwarzanie życzliwej atmosfery.

6. Spędza z dzieckiem czas, organizuje zabawę, rozmawia z nim, zajmuje jego uwagę. Angażuje do pomocy, do wspólnego wykonywania czynności (dziecko czuje się ważne, zauważone). Obdarza dziecko uwagą.

7. Nauczyciel nawiązuje pozytywny kontakt emocjonalny z dzieckiem – jest życzliwy, serdeczny, pomocny, uśmiecha się do dziecka, mówi spokojnym, życzliwym głosem.

8. Kieruje do dziecka wiele pochwał i ciepłych słów, np. „jesteś bardzo miły, bardzo mi pomogłeś, ładnie się uśmiechasz, masz ładne kapcie, zabawkę”, przytula dziecko, gdy ono tego potrzebuje.

Życzę wszystkim Rodzicom, by ich dzieci już wkrótce nie chciały wracać z przedszkola do domu.

Ewa Dmitruk - psycholog